Gat ekki sofnað svo ég ákvað bara að koma þessu frá mér, þá kannski hætti ég að hugsa svona mikið og get farið að sofa.
Þannig er mál með vexti að á facebook, sem er mitt annað heimili, er nýjasta nýtt að láta vini sína skrifa inn fyrstu minninguna um sig. Er ég búin að vera mjög dugleg að skoða svona og fór því að hugsa um mínar fyrstu minningar sem leiddi mig út í það að fara að hugsa um eiginlega allar mínar minningar frá barnæsku minni sem er nú ekki svo langt síðan hún var þó að stundum virðist það vera heil öld.
Ég fór að rifja upp hver mín fyrsta minning væri. Ég get nú eiginlega ekki sagt til um það þar sem að ég á margar minningar þar sem ég get ekki áttað mig á því hversu gömul ég er.
Ég man þó helst eftir því ef ég var skömmuð eða þegar við systkini vorum að leika.
Ég man ekki mikið eftir ömmu. Ég man þó að einhverntíma, ég held að það hafi verið eurovision kvöld, að hún var að passa okkur, og ég fékk kókglas og fékk að fara með það inní stofu til að geta líka horft á sjónvarpið. Og auðvitað hellti ég því niður í teppið. Og var skömmuð.
Annað sem ég man frá ömmu var þegar við pabbi komum einhverntíman til hennar á Grundargötuna og þegar við komum inn var Bjagga þar líka og Halldór Karl. Hann hafði fengið tyggjó og þær voru að spyrja hann spjörunum úr afhverju í ósköpunum hann hafði gleypt það!!
Ég get alveg séð fyrir mér húsið hennar ömmu. Forstofuna og herbergi með hvítum sófa í og man að við Júlli Jobba vorum einhverntíman að leika okkur þar með blöðrur og vorum að hlaupa í sófanum og berja hvort annað í hausinn með blöðrunum. Svo kom eldhúsið og þar var oft spilaður svarti pétur og amma var oft að spila með fingrunum á borðplötuna. Svo var dótakistan hans Dags sem í mínum augum var gullkista full af spennandi dóti, man þó aðallega eftir einhverjum köllum sem ég vissi ekkert hverjir voru.
Eitt skipti var Jói held ég að reiða mig aftan á hjólinu hans og ég fór með löppina í afturhjólið. Og fór að sjálfsögðu að grenja. Það hefur örugglega ekki alltaf verið gaman að hafa mig með.
Ég fékk þó ekki alltaf að fara með. Man eftir einu skipti sem ég mátti ekki fara með upp á brekkur. Fór í mikla fýlu. En fékk að fara í lautartúr með pabba inn í Odda og borða nesti með honum í einhverjum rústum þar. Þá hætti ég í fýlu. Systkinum mínum fannst líka rosalega gaman að stríða mér, sem ég skil vel þar sem ég var lang minnst og vissi ekki neitt. Einhverntíman fór ég fram í eldhús til mömmu til að fá útskýringu á því hvað það þýddi að vera skyldur einhverjum og spurði hana hvort að amma væri skyld mér af því að ég væri svo leiðinleg??

Ég ætlaði heldur aldrei að fara í skóla. Ætlaði alltaf bara að vera heima hjá mömmu. Hún að fella af net og ég að draga á eftir mér skjaldbökurnar mínar, klippa út fiska af einhverjum neta miðum eða horfa á múmínálfana. Mér fannst samt hundleiðinlegt að hún var alltaf að horfa á Alþingi þegar hún var að fella af netunum. Svo var ýkt gaman að fá að snúa upp á netin með henni. Þó maður hafi nú ekkert alltaf ráðið við það. Ég veit heldur ekki hversu marga fiska maður klippti út af þessum spjöldum. Ég klippti líka einu sinni bangsann minn, hvítan apa, klippti hárin á bakinu á honum. Fattaði ekki að þau myndu ekki vaxa aftur. Já og mamma hvar er langi bangsinn minn, langur, hvítur og loðinn, lyktar soldið illa og er soldið skítugur. Væri gaman að sjá hann við tækifæri. Mér finnst ég líka rosalega heppin að hafa átt mömmu sem var alltaf heima. Það var rosa gaman. Held að við höfum átt margar góðar stundir saman, bara við tvær. Hún að fella af net, ég að horfa á múmínálfana og alltaf að borða eitthvað. Held ég hafi endalaust verið að maula eitthvað þó svo að ég hafi aldrei viljað klára kvöldmatinn minn. Besta sem ég fékk voru þó sykurmolar. Og nauðsynlegt var að dýfa molanum hressilega ofan í smjörið!! 

Og ef maður nennti ekki að leika sér gat maður endalaust gramsað í skápum og skúffum og fundið allskonar drasl og dót. Skil ekki að mamma hafi ekki orðið brjáluð á endalausu gramsi í manni. 

Ég man mest eftir leikjum yfir sumartímann. Þegar við vorum í gömlu volvounum í bílaleik þar sem við vorum fjölskylda á ferðalagi og stoppuðum í öllum sjoppunum. Ég var samt lengi að fatta hvað sígó var, man að Dagur sagði það alltaf, kok og sígó. Svo lék maður sér í hjallinum, fjárhúsunum, niðri í fjöru úti á túni og í grænurúst sem var aðal staðurinn. Hvaða foreldrar myndu leyfa börnunum sínum að fara svona langt að heiman og vera allan daginn að leika sér. Það var samt rosalega gaman. Drösluðum einhverntíman dúkkuvagninum hennar Þórunnar þangað. maður var miklu viljugri til að fara inn í odda að leika sér heldur en þegar við áttum að reka kvígurnar.
Svo var líka rosa sport að baða barbie dúkkurnar í andatjörninni og læknum og láta þær svo liggja í sólbaði svo þær þornuðu. Og að klippa á þeim hárið og láta þær tala útlensku bara til að vera með leiðindi.

Skemmtilegast var samt þegar pabbi nennti að segja manni sögur eða lesa fyrir mann. Hann var svo góður að lesa og kunni fullt af sögum. Held að hann hafi verið meira í því en mamma. 


 Svo var njólinn,þar var nú hægt að vera heilu og hálfu dagana. Búa til hús og fara á milli húsa og nota húsið hennar Sæu sem klósett. Það fannst okkur nú heldur betur fyndið. Nema kannski Sæu. 
Við vorum oft að vaska upp saman. Ég þurrkaði og hún vaskaði upp. Svo greiddi hún okkur systrum líka. Og var ekkert að fara neitt varlega í flækjurnar. Enda grenjaði maður yfirleitt undan aðferðunum.
Við systkinum fórum líka oft í draugaleik á ganginum, aðallega ef það komu einhverjir fleiri, Þórhildur og Hrund til dæmis. Þá var öllum hurðum að ganginum lokað og ljósin slökkt.Þá var alveg niða myrkur og svo var einn hann og átti að finna hina. Man hvað það var rosalega spennandi og algjörlega bannað að fara í þennan leik enda stórhættulegur. Eins og kom einhverntíman í ljós.

Held ég láti þetta nú bara duga. Vona að þetta sé nóg til að ég geti sofnað.
Að lokum ætla ég samt að láta fylgja textann sem við Þórunn sungum við lagið All my loving með bítlunum en í staðinn fyrir að syngja All my loving I will send to you, eins og það víst er, sungum við hátt og snjallt: All mæ lovin ægú ægú æ gúúú!! 

Þá fer senn að líða að jólum, allt jólastand að verða búið, var að pakka inn síðasta jólapakkanum og bara eftir að skúra yfir stofugólfið, koma jólatrénu fyrir og skreyta það. Verðum án efa með flottasta jólatréstoppinn og flottasta jólatréð enda var mikið á sig lagt til að ná í það. Fórum í dag að saga í Norðtunguskógi, þar eru engir stígar eða neitt og því verður bara að troða sér á milli trjágróðurins. Sem er ekki þægilegast í heimi. Þetta hafðist þó á endanum, eftir smá puð og er maður merkilega lítið rispaður eftir þetta fjandans birki sem er nú bara til trafala og pirrings. Fundum þessa líka fínu furu, vippuðum henni á toppinn á jeppanum og brunuðum heim. Fórum í fína skötuveislu áðan í Bauluna. Vel kæst og fín. Svo verður brunað vestur á morgun og jólin haldin hátíðleg í föðurhúsunum. Ég óska svo bara öllum gleðilegra jóla og farsæls komandi árs með þökk fyrir árið sem er að líða. Hafið það gott yfir hátíðirnar og njótið þeirra sem allra best. Jólakveðja Sigurlaug

Ég ætti nú að vera að læra þessa stundina en hef bara ekki vott af vilja til þess akkúrat núna. Á að skrifa einhverja ljóta sögu um pöddu og náttúru og samband vatns og lofts. Held ég hafi hana á þessa leið: Litla ógeðslega paddan var svo gráðug í vatn að hún blés út og á endanum sprakk hún og dreyfðist um alla náttúruna í kringum sig. Veit samt ekki hvort þetta verður vinsælt meðal barna, gæti samt kennt þeim að græðgi sé löstur. Ég er mjög ósátt með bloggar.is kerfið þar sem þeir eru nýbúnir að gera þetta flottara og betra en eina breytingin sem ég sé er að færslurnar mínar koma allar í belg og biðu, finnst það hvorki betra né flottara. Svo er víst vettvangsvika þessa vikuna, get nú ekki sagt að ég sé eitthvað gríðarlega spennt vegna þess að 1) ég þarf að vakna fyrir klukkan sjö!! b) mín sterka hlið er alls ekki að vakna snemma, nema þá að vakna snemma eftir hádegi c) hef engan áhuga á að keyra í 50 mínútur til að koma mér í leikskólann, finnst þetta of langt, sérstaklega svona snemma dags d) og svo þaf ég að keyra aftur til baka. Þetta verður því erfið vika, þó svo að það sé alveg gaman þegar ég er svo komin á staðinn en að koma sér þangað og læra svo þegar ég kem heim er eitthvað sem mér finnst bara ekki spennandi. Veturinn og kuldinn er líka að færast yfir og það er nú ekki til að lyfta manni upp. Talandi um upplyftingu þá ætlar saumaklúbburinn eins og hann leggur sig, að bregða undir sig betri fætinum föstudaginn næsta og fara út að borða á Fjöruborðið. Er áætlað að éta á sig gat og rúmlega það, verður humar án efa fyrir valinu þar sem sá matur er æðislegur og nánast sama hvernig hann er matreiddur. Samt í uppáhaldi þegar bestu vinir humarsins, smjör og hvítlaukur, fá að vera með í eldamennskunni. Þá getur útkoman ekki orðið önnur en góð. Annars er nú aðallega bara verkefnavinna þennan mánuðinn. Get bara ekki beðið eftir því að þetta klárist en það verður 12. desember. Þá get ég látið mig hlakka til jólanna og gert eitthvað rosa jólalegt. Annað sem ég hlakka líka til að vera búin með er hræðileg endajaxlataka sem stendur til að verði 19. nóvember. Get ekki sagt að ég hlakki mikið til en það verður víst ekki komist hjá því að fara í þetta þar sem að annar endajaxlinn, sem eftir er, og snýr þversum, er að koma upp. Það eru semsagt tveir eftir, báðir í neðrigóm, báðir þversum og það þarf að taka þá. Illu er best af lokið, þetta verður án efa sársaukafullt og dýrt. Svo er bara að vona að þetta verði fljótt að jafna sig. Þeir sem vilja sýna samstöðu, hlýhug, eða eitthvað annað, geta sleppt allri vorkunnsemi og gefið mér bara pening, þá verður minna sem Trausti þarf að borga. Svo má líka alltaf gefa mér mat ef það hentar betur. Ætla að láta þetta duga að sinni. Bæjó

Ég elska mömmu og pabba
Ég elska systkini mín og börn þeirra
Ég elska Trausta minn
Ég elska mína bestu vini rosalega mikið
Mér þykir vænt um kunningja og sveitunga, fólk sem ég hitti ekkert of oft en þegar ég hitti það er það rosalega gaman og mér stendur alls ekki á sama um það fólk
Ég elska ættingja mína, ömmu, afa, frænkur og frændur
Ég elska dýrin mín, þau eru sum hver mínir bestu vinir. Suma elska ég meira en aðra og á annan hátt og ég er rosalega heppin að eiga marga góða að
Ástæðan fyrir þessu bloggi er ekki sú að ég sé að fara að kála mér eins og sumum hefur kannski dottið í hug
Ég er bara búin að sjá það vel á þessu ári hversu stutt er á milli lífs og dauða, það eru ekki alltaf veikindi eða hár aldur sem býr að baki, allir geta lennt í slysi eða bara dáið án nokkurrar skýringar. Við eigum því ekki að taka því sem gefnu að ástvinir okkar verði alltaf með okkur, við eigum samt heldur ekki alltaf að búast við því versta
Það er gott að tjá tilfinningar sínar af og til og allir hafa gott og gaman af því að heyra að einhver elskar þá

Þegar maður fær ekki frið á sunnudagskvöldum, hvenær þá? Hélt það væri verið að grínast í mér þegar var hringt í gærkveldi klukkan hálf tíu og spurt hvort ég nennti að taka þátt í áfengiskönnun. Sem ég hef tekið tvisvar þátt í áður og neitaði í þriðja skiptið og svo núna. Fannst þetta alveg fyrir neðan allar hellur. Það ætti að setja lög um þessar skoðanakannanir svo fólk fái nú frið um helgar. Aldrei hefði ég tekið það í mál hjá Hagstofunni að hringja á sunnudagskvöldi. Annars er allt fínt að frétta, seinni staðlotan búin og er alveg hreint hellingur að gera. Fullt af verkefnum og lesefni. Verð núna þrjá daga á Akranesi í vettvangsnámi, svo ekkert fyrr en 10. nóvember. Verð nú vonandi búin að ná upp öllu þá, aðeins að verða eftir á. En það er lesvika bráðum, þá hlýtur maður nú að ná þessu upp. Komst að því í dag í þessum rosa kulda að það er eiginlega nauðsynlegt að eiga úlpu, sem ég á því miður ekki. Einhver sem bíður sig fram í að splæsa á mig nýrri úlpu? Mætti endilega vera dúnúlpa, hef aldrei átt svoleiðis en langar rosa í þannig. Rolluvesenið er nú farið að hægjast og bara heimaslátrunin eftir. Sem er nú ágætis vesen en eitthvað verður maður að borða. Er alltaf að reyna eitthvað nýtt í matargerðinni og er sunnudagssteikin bara ekkert mál. Gerði líka um daginn voða góðan fiskrétt. Alltaf gaman þegar manni tekst það sem maður ætlar sér. Ætla nú ekki að hafa þetta lengra, verð víst að fara að læra eða laga til. Í tilefni síðustu vikna læt ég einn rosa fyndinn fylgja með. Hlægið að vild. Einn verðbréfadrengurinn var spurður að því hvernig hann svæfi þessa dagana. "Alveg eins og ungabarn" svaraði hann. Þegar hann var spurður hvað hann meinti með því svaraði hann; "Ég vakna svona á klukkutímafresti, grátandi og búinn að pissa í rúmið!"

Það held ég að allt sé að verða vitlaust og er landinn heltekinn af fébrjálæði, hvort sem það er geðvonska út í ferfætt fé eða minkunn seðlabunka. 

og þessar helvítis flugur, sem eru búnar að angra mig í allt sumar og hafa haldið fyrir mér vöku marga nóttina, drepast og koma vonandi aldrei aftur.

þá eru prófin búin og ekkert annað að gera en að njóta sumarins.

Er komin aftur í borg óttans til að reyna að koma einhverju í minn litla koll svo ég fái nú námslán :) Hef ekki verið neitt rosalega dugleg við námslestur eftir að skólinn kláraðist.